ÓS MEUS NENOS DE 30 ANOS

Este era o título dun CD e penso que vai ben para estas reflexións, porque para min sodes eses nenos (non tan pequenos) que vos divertides , que aprendedes, que participades, que tamén vos aburrides e como bos nenos e nenas tamén incordiades. Pero que sería o ensino sen eses ingredientes...nada!, perderíase un pouco a salsa de como teño que motivarvos, como vos chego, que fago para que a prendizaxe sexa efectiva e non provocar rechazo, que non vos aburrades... Hoxe comezamos coas actividades en servidor, cos primeiros pasos: instalar un servidor Apache para visualizar as actividades, configurar ARDORA co servidor e por último a xestión de usuarios. Penso que todos e todas acadastes os coñecementos máis que suficientes para superar esta fase.
Precisamente quero dedicar esta "entrada" do blogue para tratar o tema da confianza nun mesmo. Como era de esperar unha vez máis na avaliación que fixemos conforme o establecido no proxecto ( e xa vai a segunda) a tendencia é a valorar moi positivamente o proxecto, a labor do coordinador e a labor do docente e ser máis críticos co voso traballo. E u non vou facer coma vós, penso que o proxecto está ben, que o coordinador o fai ben e que o relator o fai tamén ben, pero tamén digo que vos o facedes estupendamente (NO SOAP.  significa para os de injlés non xabón, ou sexa que non vos fago a pelota). Está claro que cada un aporta o que pode e penso que a maioría vos gustaría aportar moito máis, pero non todo o mundo pode dispor de máis tempo,  como tamén comentades nesas valoracións. O obxectivo final deste proxecto penso que está máis que logrado polos comentarios que vos mesmos facedes nas enquisas e neses intres máis distendidos (o intre do coffee): Novo xeito de traballar na aula, novas ideas á hora do traballo diario, novas perspectivas cara un cambio metodolóxico...VAIA SE O CONSEGUIMOS!.  REFLEXIONAMOS E COMPROBAMOS QUE HAI POSIBILIDADES DUN CAMBIO NO NOSO FACER DIARIO. Isto é xa en si mesmo un gran éxito. PARABÉNS POIS A TODOS E TODAS!

Para finalizar, porque non quero que vos durmades, animarvos a seguir coa mesma ilusión neste tramo final e veredes que novas perspectivas vanse abrir con estas ACTIVIDADES EN SERVIDOR.

Para rematar vos deixo un vídeo de Peter Frampton coa cantiga "Show me the way" (Móstrame o camiño). Que ARDORA nos amose ese camiño para o cambio!