Sendo mestra de Inglés, moitas veces me plantexo cal é a verdadeira razón do emprego do libro de texto na aula de idioma...
Por una banda, tense que mercar por parte dos alumnos (isto é evidente), e pola outra, como docente, teño a sensación de que me ata, porque ainda que se intenta non telo sempre de referencia, en moitas ocasións, por non decir case nunca, non permite adentrarse en proxectos de investigación e pon límites ó coñecemento.
Esta cuestión non se me presenta na etapa infantil, porque aquí sí que teño claro que NUNCA deberíamos anclar aos cativos a un libro de texto. Temos que deixar que disfruten do descubrimento dun novo idioma xogando, cantando, explorando e manipulando.
E por qué non na Primaria?
Sei que non é doado, e ainda menos no terceiro ciclo, desfacerse do libro de texto, que o da todo feito. Pero...
... e se, en lugar de ter un, temos moitos, moitísimos, a modo de consulta, nun rincón da aula?
E se facemos un uso complementario da biblioteca ou de Internet, coma fontes de coñecemento?
E que tal se empregamos aplicacións e ferramentas como formas diferentes de presentación de contidos?
Quizáis chegou o momento de crear, de esquematizar o que xa temos e comezar un desapego progresivo do libro de texto.
Sei que comprometerme con ARDORA vai implicar un traballo extra na casa, restar horas do meu tempo persoal e sumar moitos quebradeiros de cabeza (cómo era isto, agora non vai, por qué non mo abre?, sei que o tiña pero, onde?, xuraría que o publiquei, parecía tan fácil...!!, ala, volta a ler apuntes e ver vídeos explicativos,...), pero ó final, paga a pena arriscarse e apostar por una forma de ensinar e aprender diferente, sorprendente para eles e gratificante para nos.
Todavía queda moito camiño por percorrer e canto máis aprendemos, máis dúbidas xurden, pero creo que con esta ferramenta temos nas nosas mans unha chave para abrir portas cara a creatividade, a motivación e a independencia.
 |
Libros, caminos y días dan al hombre sabiduría
Proverbio árabe |
